Let op! U bevindt zich niet op de corporate website van Fonds 1818. Klik hier als u daarnaar op zoek was.

Poolse sprookjes locomotief

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nederlandse kinderen groeien op met de verhalen van Annie M.G. Schmidt, Paul van Loon, Jacques Vriens, Thea Beckman en al die andere schrijvers van eigen bodem. Maar hoe zit dat met Poolse kinderen? Welke verhalen krijgen zij voorgelezen door hun ouders, welke sprookjes zitten in hun collectieve geheugen? Wie dat weten wil moet op de locomotief stappen die vanuit het Laaktheater aan de Haagse Ferrandweg vertrekt.

De voorstelling ‘Met de locomotief door….’ is een magische reis door de Poolse kinderliteratuur. Door in te stappen in ‘De Locomotief’ – een beroemd Pools gedicht waarmee de voorstelling begint – worden magische plaatsen bezocht. “Elk station is een ander gedicht, de laatste halte is een mooie, geheimzinnige legende”, vertelt Mieke de Wit, directeur van het Laaktheater. De locomotief zal vanuit diverse theaters in de Haagse regio gaan vertrekken. “Om te kijken of het concept aanslaat, hebben we eerst een paar keer in ons eigen theater gespeeld”, aldus De Wit. Het is een groot succes. Dat komt niet in de laatste plaats door dat er in de Haagse regio relatief veel Polen wonen en werken. “Laakkwartier ligt op de rand van Den Haag, tegen het Westland aan. Daar werken veel Polen als seizoensarbeiders in de kassen.”

De voorstelling kwam per toeval tot stand. Mieke de Wit: “Ik ben in maart 2011 als directeur van het Laaktheater begonnen en in mei van dat jaar bezocht ik een opvoedbijeenkomst in de bibliotheek. Daar kwam ik in contact met drie Poolse moeders die kinderverhalen voorlazen. Dat deden ze zo mooi en expressief dat ik ze heb uitgenodigd om naar mijn theater te komen.” Van het een kwam het ander. “Het voorlezen sloeg zo goed aan, dat ik heb gevraagd of ze de verhalen ook uit hun hoofd wilden leren zodat we er een echte voorstelling van konden maken. Dat wilden ze wel. Zo is het eigenlijk gekomen.”

De gedichten en verhalen worden in het Pools verteld en steeds op speelse wijze voor het publiek vertaald. Bij die vertaling wordt ook verwezen naar de Nederlandse context. Mieke: “In een gedicht gaat het bijvoorbeeld over dikke heren die zich tegoed doen aan worsten. Ik heb daar HEMA worsten van gemaakt. Daar moeten de Poolse toeschouwers ook erg om lachen. Die knipoog geeft de voorstelling een bijzondere lading.”

Polen hebben in het Laakkwartier, maar ook in de rest van Den Haag niet altijd een even goede naam. Ze worden vaak in één adem genoemd met drankmisbruik en overlast. Dat is grotendeels ten onrechte, vindt De Wit. “Het zijn harde werkers. Ze integreren over het algemeen goed en maken Den Haag weer een stuk kleurrijker. Voor mij is in elk geval een wereld open gegaan. Wat een culturele rijkdom brengen ze mee en wat een feest is het om met deze Poolse vrouwen te mogen werken. Ik hoop dat veel mensen naar de voorstelling komen en zich laten betoveren door de Poolse kinderliteratuur.”

De Poolse Locomotief was in november 2012 te zien in het Laaktheater in Den Haag

U bent hier